خورشید نامه

نامه اخر

خدا حافظ !            

 و اما بعد...                         

 داشتم میگفتم... اری من دچار ان *گناه نابخشودنی* ؛ دچار ان *حس قدیمی* ؛ اکنون به اینجا رسیده ام : نشسته بر کناره تغار زندگی *کشک عشق * سابیده با * تجاربی ارزنده * از این بازی باخته ؛.... بازنده ...همین منی که ترا بی ترازوی * هیچ کیفیتی * سنجیده بود و دوستت داشت و دوستت داشت: * به اندازه تمام ستاره های توی اسمون ؛ اکنون به اینجا رسیده ام که.......... بهتر است : * صدایش را در نیاوری*.

این نامه شاید اخرین نامه ای باشد که برای * به رحم اوردن * دل سهمگین این روزگار سنگدل می نویسم ؛ نامه که هیچ ؛ تو خود قضاوت کن که * سر کیسه این دل؛ همیشه شل بوده است *و من تا کنون همه چیزم را خرج کرده ام ؛ تو خود بهتر میدانی .. اما یک چیز را مطمینم نمی توانی حدس بزنی  و ان این است که : بعد از این ؛ نه * معتاد می شوم * ؛ نه خود را از *برج میلاد* پرت خواهم کرد ؛ و نه چون ستاره سوخته ای در کنج عزلت *اورانوس *فال ارزو های تباه شده ام را خواهم گرفت ....و حتی ... ومن اگر حتی بروم *سراغ نفر بعدی * ؛ و یا بروم سراغ * اتحادیه تاکسیرانی * و یا حتی بروم سراغ *اعظم خانم چرخ گوشتی*....                    *فقط و فقط با خاطراتت زندگی خواهم کرد*                                                                                                                                                                                                      قربانت داود 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ : زری کجایی ! که عشق رو کشتن!!  

   + داود پورامینی ; ۳:۱٢ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٢٤ بهمن ۱۳۸٦
comment نظرات ()