خورشید نامه

...وقتی طوطی دلتنگه...

مرا نبين كه هميشه ؛ چنين مي خندم             ميان  حفره گريه  شبانه   مي گندم

و روز با دگرانم و شب همه نگرا نم             درون   خلوت    تنهاييم   هماهنگم

سپيد شد شب زلفم  ؛ سياه روي  دلم              درون طرح شما ظالمانه بي رنگم

كنار تلخي   شهر شما  چو   شيرينم              ميان عرعر شعر شما خوش اهنگم

گمان نه به از اين ؛ زمانه ام بوده است         ره ميانه غلط بود ؛ من  و خر لنگم

خوش است جهل مركب وعقل بي مركب      بيار اينه دل  ؛  كه  كودك  و سنگم

به يمن مهر ؛   وايين اين ؛ تاجر پارس         شدم   طوطي  هند  و  برهمن  گنگم

چه ترس كمترصفرم ويا كه بر سركفرم       براي حفظ مسلماني است كه مي جنگم

گشوده است زري بر كرانه ام چو دري       چه سود مثل هميشه   دوباره   دلتنگم

   + داود پورامینی ; ۱۱:۳٦ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ۱ آذر ۱۳۸٦
comment نظرات ()