خورشید نامه

اموزش فيل بانی به زبان خوش

دل درون سینه ام ترکیده است             خنده بر روی لبم ماسیده است

سیل یغما برد روزهای مرا                   بر سرم باران شب باریده است

مانده ام تنها پریشان ؛ یک کسی            سیب امید مرا دزدیده است

سیلی سرخت مرا درمان نبود               روی زردم را دنیا دیده است

مار انکارت ببین نیشم زده                 چشم ما از ریسمان ترسیده است  

غنجه های عشق را این روزها             مرگ از دامان فردا چیده است

بستری تخت مجنون خانه ام                لیلی اما روی پول خوابیده است

درد غربت در تنم افتاده است              شعر هذیان در سرم پیچیده است

فیلسوفان! فیل و فیل بانی کنید        ریشه دندان عقل پوسیده است

   

   + داود پورامینی ; ٢:٥٩ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٢٤ مهر ۱۳۸٦
comment نظرات ()