خورشید نامه

دعای پيش از اظهار

عصری خواهم امد

        و مرامی خواهم اورد ؛ که بدیع است و عجیب

        حاکمان را خواهم گفت:

                                        ای گردنهاتان گشته کلفت ؛ تیغ اوردم تیغ

                                                                               تیغ تیز تقدیر

خواهم امد

              به ریس جمهور کاسه اشی خواهم داد

             به قاضی بانکی دیگر خواهم بخشید

            و سپوران را خواهم گفت:

                                              چه تماشا دارد سطل

            جوانی خواهد گفت بیکارم

            من به او *الهام* را خواهم بخشید

           لیلی خواهد گفت:چهل سال است ؛ مانده ام بی شوهر

                                                      من جگرش را خواهم خورد

          و مجنون را از تیمارستان خواهم اورد سر سفره عقد

          سر گلدسته مسجد جامع گیتار خواهم زد

          و همانجا سجده خواهم کرد خدا را بی عیب

          و عزا را ممنوع

          و خدا را مسموع

          و حیا را مجموع خواهم کرد

          دشمنان را خواهم گفت:

                           امشب خانه ام مهمانید؛لطف کنید بگویید چی میل دارید

         مرز را افسانه خواهم کرد

        من کتک خواهم خورد از یک بچه کولی

        و خواهم خوابید با زن زیبای جزامی

        و خواهم رقصید روی سکوی فینال جام حذفی

       و خواهم نوشید لیوان صداقت را وسط کنفرانس خبری

                                        ... و بهم خواهدم زد ؛ حقه ی ؛ بازی را

      فیلها من به هوا خواهم کرد

                              خوابها خواهم دید

                                               جای خالی شما را نیز پر خواهم کرد

خواهم امد

              و ریش شریعت را اصلاح خواهم کرد

              و بیان را خواهم فرمود : ازادی!

             و عدالت را بستری خواهم کرد

             قدرت را تضعیف

            تبعیض را تبعید

           اقتصاد را تقسیط خواهم کرد

                                    و به شانس خواهم گفت: شیر یا خط!

         بودجه را افشا

        قانون را اجرا

       وعده را امضاخواهم کرد

                         و کرامت را تعمیر

                         و سانسور را کور خواهم کرد

                                   من ؛ شفاعت را به جماعت خواهم خواند

خواهم امد

          کراوات خواهم بست

                             ادکلن خواهم زد

                                        پیتزا خواهم خورد

                                                        * سکشق * خواهم ورزید.

                                                          *****

پی نوشت: با اجازه سهراب سپهری

   + داود پورامینی ; ٩:٢٤ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ۱٧ مهر ۱۳۸٦
comment نظرات ()