خورشید نامه

نشستی صميمانه با ابليس در يوم الشک

نه حسابی خورده ایم تا پس دهیم       /   نه که باجی ما به هر ناکس دهیم

ما نه از شاهان حسابی می بریم        /   نه ز ملا یان کتابی می خریم

ما که سناری نداریم راحتیم              /  می خور هر لحظه و هر ساعتیم

بوریای خویش را چسبیده ایم            /  فکر فرش دیگر از سر برده ایم

نه دروغی ما سروهم می کنیم           /  نه از این و نه از ان کم می کنیم

غوطه ما در حوض هستی خورده ایم  /  دایما ما  موز هستی خورده ایم

دست خود را ما بسی رو کرده ایم      /  با گناه و عشق ما خو کرده ایم

هر کبوتر می پرد بر گنبدی              /  ما رهاییم از هرنیک و بدی

دانه یابان در پی این بام وان              / دانه ما این جهان است نوش جان!

ما همان صبح روزی خود خورده ایم    / ما بقی روز را ما مرده ایم

نان ما اجر در دین شماست               /  افت دین شما کین شماست

مهربانیم ما با هر ذره ای                  /  خنجر تیزید با هر بره ای

موج فریاد انا الحقیم ما                    /  سرب داغی بر دهان هایید شما

نخوت ما همنشین رخوت است           /  دایما در انتظار رخصت است

هر قماری را اگر نا خوانده ایم           /   دست پندار شما را خوانده ایم

باختن را ما فراموش کرده ایم            /   در همان صبح ازل ما برده ایم

بیش از این با ما شنود و گفت مگو!     /  بس کن و اینقدر حرف مفت مگو!

 گندمت بردارابلیس و ببر!                /  ما نمیگردیم چون ادم خر !

   + داود پورامینی ; ۱٢:٢٧ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٢٢ شهریور ۱۳۸٦
comment نظرات ()