خورشید نامه

های کو _هایم2

  اینها بازی با کلمات نیست

  اینا رازی از کمالاته

    **

  می نویسم پاک می کنم

  احساسم رو خاک می کنم

    **

  وقتی شعر نازل می شود

  هر تکه ام یه جاست

  پازل می شوم

    **

  من داود نیستم

  پیام بر صداتم

  شاعر نیستم

  معمار کلماتم

    **

  صدات همیشه تو گوشم

  نمی نویسم

  می نوشم

    ****

 

   یه چیزی بگم!

  چه چیزی بگم؟

    **

  زنم ترکم کرد

  سیگارم

  ترکم نکرد.

    **

  مردم!

  سراپا دردم

  اغلب ؛ همیشه  ؛ هر دم .

    **

  ترانه های هر شبم

  نمی شود ؛ نمی شوی ؛ نمی شوم.

    **

  خدمت شما عرض کردم ...

  دلم و براتون نذر کردم.

    **

  فرض کن....!

  و سپس عرض کن!

    **

  کم نیاری !

  یه کم اوردم.

    **

  اتیش داری!؟

  کاریش داری!

    **

  بغلم کن !

  همین بغلم.

    **

  می میرم

  اگه یه بوس بدی ؛

  بگیرم!

    **

  هر کار تونستم

  کردم

  دورت بگردم؟!

    **

  توی همه سرا سرم

  از همیشه تنها ترم

    **

  روی لبات عطر سیبه

  نبوسمت عجیبه

    **

   بذار از چشات بگم

  نه ؛ بذار به لبات بگم

    **

 

  نوشتنم

  یه راز ساده داره....

  تا تو باشی فقط

....ادامه داره...

 

   + داود پورامینی ; ٧:۳٤ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٢ آذر ۱۳۸۸
comment نظرات ()