خورشید نامه

برای انها که دوستشان دارم

نسیم یاد تو در معبر فراموشی است

هنوز نام غریبت درون این گوشی است

صدای خسته من مرده زیر سایه صبر

و گوشهای تو در خوابهای خرگوشی است

دل, اسیر هوادار عشق می طلبه

ردای زهد مرا ننگرید سر پوشی است

ندید شعر من اینجا رنگ آرامش

عروض و قافیه ام روی تخت بی هوشی است

همون که نام تو در ابتدای این بیت است

مرا خوش تر از آن حرفهای در گوشی است

حضور نقطه ما در زمانه مکتوب است

چه باک قسمت ما سوختن و, خاموشی است

   + داود پورامینی ; ٧:٢۸ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱٩ فروردین ۱۳۸۸
comment نظرات ()